Choroba zwyrodnienia stawów

Cierpi na nią ponad połowa osób powyżej 40 roku życia, najczęściej objawia się w 50-60 roku życia. U podłoża choroby leży zmiana jakości oraz ubytek chrząstki prowadzący do wtórnych zmian w samych kościach, tworzenia wyrośli kostnych, zwężenia szpary stawowej, nieprawidłowego ustawienia osi stawu.

Pewne postacie chzs, jak nadżerkowa postać choroby zwyrodnieniowej rąk, stawów kolanowych czy hyperostoza kręgosłupa mają podłoże genetyczne i trudno zapobiec ich rozwojowi. Częściej chorują kobiety, szczególnie po menopauzie.

Objawy choroby zwyrodnieniowej stawów:

  • Ból, występujący początkowo podczas pewnych ruchów, następnie pojawiający się także w spoczynku, nocą.
  • Sztywność poranna ok 10-15 min, ustępująca po rozruszaniu. Pojawia się ona także w ciągu dnia, szczególnie po dłuższym bezruchu.
  • Ograniczenie ruchomości stawu, trzeszczenia w stawie, pogrubienie jego obrysów i deformacje powstałe na skutek tworzących się wyrośli kostnych.

Rozpoznanie choroby ustala się na podstawie badań obrazowych rtg, usg, niekiedy tomografii komputerowej. Badania laboratoryjne są pomocne w różnicowaniu z innymi chorobami jak również służą ocenie bezpieczeństwa stosowanych terapii.

W wielu postaciach tej choroby możemy mieć wpływ na jej przebieg i ograniczyć rozwój. Kluczowe znaczenie ma utrzymanie prawidłowej masy ciała oraz aktywność fizyczna. Niezwykle ważne jest utrzymanie stabilności stawu i co za tym idzie płynnych ruchów w stawie poprzez systematyczne ćwiczenia mięśni. Osoby narażone na rozwój i postęp chzs powinny unikać przeciążeń stawów poprzez odpowiedni dobór aktywności zawodowych i fizycznych.

Leczenie choroby zwyrodnieniowej stawów:

W leczeniu kluczową rolę odgrywa dbałość o kondycję fizyczną, bardzo istotne są ćwiczenia w odciążeniu, fizykoterapia. Niestety, dotychczas nie udowodniono, aby któraś z metod farmakoterapii była w pełni skuteczna i hamowała niszczenie chrząstki. Zastosowanie w leczeniu chzs mają niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki przeciwbólowe z różnych grup, stosowane są także preparaty z siarczanem glukozaminy i chondroityny. Niekiedy pomocne są preparaty zawierające kwas hialuronowy, podawane bezpośrednio do stawu. Leczenie chzs wymaga współpracy reumatologa z rehabilitantem i ortopedą.

Czasami zachodzi konieczność leczenia chirurgicznego, często chory staw biodrowy czy kolanowy zastępowany jest endoprotezą. Przed operacją należy zadbać o dobrą kondycję, aby rehabilitacja pooperacyjna przyniosła dobry efekt.